Translacyjne i interdyscyplinarne badania fenotypów wrażliwości na wzmocnienie jako predyktorów odpowiedzi na leki przeciwdepresyjne

Dlaczego leki przeciwdepresyjne nie działają u niektórych osób cierpiących na depresję, a u innych szybko
przynoszą ulgę w objawach? Czy pozytywne wyniki leczenia antydepresyjnego wiążą się z wrażliwością na nagrodę
i karę? A jeśli tak, to czy określenie tej wrażliwości może ułatwić znalezienie odpowiedniego leczenia? Chociaż
związek między wrażliwością na wzmocnienie, zaburzeniami afektywnymi i skutecznością farmakoterapii depresji
jest szeroko postulowany poprzez wpływowe narracje teoretyczne, do tej pory nie przeprowadzono systematycznych
badań mających na celu zbadanie tych interakcji. W opisanym projekcie zastosujemy nowy model zwierzęcy łączący
różne poziomy wrażliwości na nagrodę i karę z indywidualną reaktywnością na leczenie przeciwdepresyjne.
Następnie, wykorzystując pionierskie techniki internetowe oraz w pełni translacyjne testy behawioralne, porównamy
wyniki uzyskane z eksperymentów na zwierzętach laboratoryjnych z wynikami testów przeprowadzonych na
ludziach przyjmujących te same antydepresanty. Na koniec zweryfikujemy, porównamy i rozszerzymy wyniki
uzyskane na podstawie eksperymentów na zwierzętach i ludziach przy pomocy metod matematycznego
modelowania. Na podstawie wyników zaproponowanych eksperymentów będziemy w stanie przeprowadzić
kompleksową i wielopoziomową weryfikację hipotezy, że cecha wrażliwości na nagrodę i karę (fenotyp wrażliwości
na wzmocnienie) może determinować różnice międzyosobnicze w skuteczności leczenia przeciwdepresyjnego.
Uzyskane wyniki zostaną wykorzystane do zrozumienia zjawisk lekooporności i niskiej skuteczności w terapii
przeciwdepresyjnej.