Neurobiologiczne podłoże oporności lub wrażliwości na stres prenatalny u myszy

Stres doświadczany w życiu płodowym (stres prenatalny, PS) jest jednym z kluczowych czynników ryzyka dla rozwoju psychopatologii. Nasze ostatnie badania pokazują, że w mysim modelu PS powoduje zaburzenia w funkcji pamięci u części badanych osobników. Wskazuje to na indywidualną wrażliwość efekty stresu i jednocześnie daje podstawę do poszukiwania mechanizmów warunkujących odporność lub wrażliwość na szkodliwe działanie PS. Nasze wstępne badania pokazują, że PS długotrwale zaburza równowagę procesu neurogenezy w zawoju zębatym hipokampa, który jest głównym źródłem nowych neuronów w dorosłym życiu, a także kluczowym obszarem mózgu dla działania pamięci emocjonalnej. Stąd też, celem realizowanego we współpracy projektu jest zbadanie znaczenia w oporności na zespół stresu pourazowego: i) anatomicznych i funkcjonalnych własności neuronów zawoju zębatego powstających w rozwoju i życiu dorosłym; ii) zmian w profilu ekspresji genów w zawoju zębatym; iii) zmian zachodzących w aktywności sieci neuronalnych w hipokampie wykorzystując najnowocześniejszą metodykę łączącą elektrofizjologię z transkryptomiką. Po wskazaniu istotnych dla oporności na stres populacji neuronów i genów przeprowadzona zostanie weryfikacja ich funkcjonalnego znaczenia z wykorzystanie farmakogenetyki i modyfikacji funkcji genów przy użyciu najnowszych metod opartych o wektory wirusowe. Oczekujemy, że końcowym efektem projektu będzie wskazanie celów dla terapii zapobiegających rozwojowi zaburzeń związanych z przewlekłym stresem.