Potencjalizacja terapii przeciwdepresyjnej za pomocą łączonych podań ketaminy i hyperforyny: badania behawioralne i molekularne

Depresja jest poważnym problemem dla współczesnej medycyny. Pomimo faktu, że
dostępnych jest wiele leków przeciwdepresyjnych, nowe farmakologiczne rozwiązania są
nadal bardzo pożądane. Obecnie przepisywane leki przeciwdepresyjne charakteryzują się
opóźnionym początkiem działania i ograniczoną skutecznością kliniczną. Dlatego też,
poszukiwane są nowe leki przeciwdepresyjne posiadające natychmiastowy początek działania
i długotrwałą skuteczność terapeutyczną obserwowaną po podaniu pojedynczej dawki. W
ostatnich latach odkryto, że ciekawy profil przeciwdepresyjny posiada ketamina. Jej
przeciwdepresyjne efekty zaobserwowano zarówno w warunkach klinicznych i
przedklinicznych. Ketamina hamowała objawy depresji po podaniu jednej dawki. Efekty te
utrzymywały się nawet przez dwa tygodnie. Niestety, zastosowanie ketaminy na szerszą skalę
jest kontrowersyjne. Ketamina wywołuje kilka poważnych skutków ubocznych, co znacznie
ogranicza leczenie depresji za jej pomocą. W szczególności, ketamina podobnie do kilku
innych antagonistów receptora NMDA może wywoływać działanie psychomimetyczne czy
zaburzenia poznawcze. Ponadto, niektórzy badacze uważają, że ketaminę należy traktować
jako lek uzależniający.
W ostatnio opublikowanych przeze mnie badaniach, zostało pokazane, że łączne podanie
pojedynczych dawek hyperforyny i antagonistów receptora NMDA może być alternatywną w
stosunku do ketaminy strategią farmakologiczną. W obecnym projekcie, chciałbym zbadać
przeciwdepresyjną aktywność łączonych podań ketaminy i hyperforyny u myszy.
Hyperforyna jest aktywnym biologiczne składnikiem pozyskiwanym z dziurawca
zwyczajnego. Przeciwdepresyjna aktywność hyperforyny została opisana w warunkach
klinicznych oraz przedklinicznych. Jako, że ketamina jest mieszaniną racemiczną S i
R-ketaminy, zarówno racemat jak i poszczególne enancjomery zostaną podane z hyperforyną.
Przeciwdepresyjna aktywność łącznych podań hyperforyny i ketaminy lub jej enancjomerów
zostanie zbadana w odpowiednich testach behawioralnych. Ponadto, zostaną przeprowadzone
eksperymenty biochemiczne mające na celu ustalenie mechanizmu działania łącznych podań
hyperforyny i ketaminy oraz jej enancjomerów. Implementacja tego projektu jest szansą na
odkrycie nowej farmakologicznej strategii w leczeniu depresji. Ponadto, lepsze zrozumienie
potencjalnego mechanizmu działania badanej kombinacji związków może przyczynić się do
sformułowania nowych hipotez dotyczących molekularnego podłoża leczenia depresji.